Η προσέγγιση του μαθητή είναι ολιστική, καθώς μας ενδιαφέρει η ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού (κοινωνικός, συναισθηματικός και γνωστικός τομέας).

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο μαθητής με τον ατομικό του τρόπο και ρυθμό εκμάθησης, τα δικά του ενδιαφέροντα και δυναμικό. Οι δάσκαλοι είναι αρωγοί στην προσπάθειά του να ανακαλύψει τον εαυτό του και την ομάδα του, τον κόσμο γύρω του και τον τρόπο που σχετίζεται με τους άλλους.

Στο Σχολείο ο μαθητής μαθαίνει να κατανοεί τις διαδικασίες λειτουργίας και αποκτά επίγνωση του ρόλου του. Για παράδειγμα, δε χρειάζεται να υπάρχουν αναρτημένοι κανόνες συμπεριφοράς (τι πρέπει να κάνει κάποιος), γιατί αυτό αναγνωρίζεται σε κάθε στιγμή της σχολικής ζωής μέσα από την αλληλεπίδρασή με τους άλλους. Εναλλακτικά, υπάρχουν αναρτημένοι τρόποι βελτίωσης της συμπεριφοράς και οι διαδικασίες επίτευξης.

Στόχος του Σχολείου είναι ο μαθητής να αισθάνεται όμορφα σε αυτό, να είναι περήφανος για όσα βιώνει και να χαίρεται να τα μοιράζεται με τους γονείς του. Οι γονείς των μαθητών είναι πάντοτε ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχουν  παρακολουθώντας το μάθημα στην τάξη (ενημερώνοντας τρεις μέρες πριν την ημέρα επίσκεψης).

Τα παιδιά μαθαίνουν πολυαισθητηριακά με εποπτικό υλικό, μουσική, κίνηση, εικόνα. Η χρήση του διαδραστικού πίνακα αποτελεί πολύτιμο εργαλείο στην τάξη. Σκοπός του εργαλείου αυτού είναι η ενεργητική συμμετοχή των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας του μαθήματος.